me.witch

อยู่ๆ เกิดอารมณ์อะไรไม่รู้เข้ามาเช๊คบล๊อก ตัวเอง

เวลาล่วงเลยไปปีกว่าแล้ว ตั้งแต่มาเรียนที่โซล

แต่ ความหวังที่จะมาร่ำเรียนให้สกิลทางภาษาดีขึ้น

มันยากกว่าที่คิดไว้นัก

ถึงเวลาสอบ วิชาอื่นทำได้ แต่การฟัง มันเป็นคู่ปรับศัตรูสำคัญตัวฉกาจ (เว่อร์ซะ)

อาจารย์ ถึงกลับแปลกใจว่า วิชาอื่นทำได้ดี

แต่ทำไมการฟังห่วย  ขนาดนี้ แนะนำให้ไปเช็ค สภาพหูซะ เผื่อผิดปกติ (อันนี้แอบคิดเอง)

ก็คงต้องพยายามต่อไป  ไม่แก ก้อฉัน ต้องตายกันไปข้างนึงฟระ

이야~~~!!!!!

โอ้วๆๆๆ   หนาววว

ตอนนี้ เราอยู่ที่หอพักแล้ว  แต่ยังมีเรื่องที่ ไม่สามารถเข้าใจได้ ที่จริงฟังไม่รู้เรื่อง เกี่ยวกับการอยู่หอพักหลายอย่างมาก แง้ๆ

อันที่หนึ่ง

เขาทิ้งขยะกันยังไงอ่า

จะอยู่แบบคนเกาหลีทั้งที ขยะจะทิ้งอย่างธรรมดาไม่ได้ มันต้องมีการ แยกขยะ แยกประเภท อย่างละเอียด ย่อยยิบ สร้างความโรคจิตให้กับเรามากว่าเราได้แยกอย่างถูกต้องหรือยัง ที่สำคัญ อีถุงขยะ จะใช้ถุงธรรมดาไม่ได้ ต้องไปซื้อมา แล้วมันก้อมีหลากหลายรูปแบบให้เลือกสรร สร้างความโรคจิต เพิ่มเป็นทวีคูณ

ห้องเรา หนาวมากมาย โดยเฉพาะ ห้องน้ำ อุ่นสุดๆ ยังเย็นอยู่ดี เพราะท่อส่งน้ำมันเย็นมากพอเครื่องทำน้ำร้อนมันทำงาน มันก้อเหมือนแค่ต้มน้ำให้น้ำอยู่ระดับ เย็นน้อยลงกว่าเดิม นิสนึง แง้ สร้างนิสัยขี้เกียจให้ข้าพเจ้าอาบน้ำอีกแล้น

แต่ก้อสนุกดี คุยรู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง

โอ้ว ออกไปกินข้าวก่อนดีกว่าหิว~

บ้าประ + จะซื้ออะไรกันนักกันหนา

จะไปเรียนหรือไปเดินแฟชั่นเนี่ย

แม่พึ่งถามมา   แหมคุณแม่คะ จะไปบุกโซล เมืองแห่งแฟชั่นทั้งที จะมาให้หนุงหนิงเชย เฉิ่มเบ๊อะ คงเป็นไปไม่ได้

และยิ่งมหาลัยเรา มีดาราเรียนเยอะซะด้วย โฮะๆๆๆ  เกิดได้เฉียด ดารา  หรือมีแมวมองตา(บอด)มาเห็น ได้โด่ง

ดังเป็นนางเอกเกาหลี คุณแม่จะได้ภูมิใจไงละคะ  

มหาลัยที่ข้าพเจ้าจะเก็บข้าวของไปอยู่นั้น ชื่อ คยองฮี  경희

สิ่งทีข้าพเจ้าจะไปเรียนนั้นคือ ภาษาเกาหลี

ระยะเวลานั้น  ไม่รู้ ตังค์หมดเมื่อไหร่ก็กลับมา

สถานที่พัก หอพักชื่อ.......

อยู่กับเมท คนนึงซึ่งยังระบุตัวตนไม่ได้

เรียนภาษาเกาหลีไปทำเผือ   ก้อยังถามตัวเองอยู่ทุกวัน

พรุ่งนี้จะไปทำวีซ่านักเรียนแร้ว  ตื่นเต้นจัง อิอิ  >.<